Found this precious in Balean's music files ... (thanks for the FTV beach house collection btw)
This song reminds me of high school, first love, and that one person who inspires me at the moment ... Happy ILS to you.
If I believed in paradise
I'd swear I must be there
I'd swear I must be there right now with you
If I believed in miracles
I'd know that one was happening to me
But if I don't believe in paradise
Then miracles aren't real
Then someone tell me what is this I feel
I wanna believe it's love this time
I wanna believe my heart's not telling me a lie
But with you I can't deny
if I believed in paradise
I'd swear I'm there
If I believed in magic spells
It all would be so clear
Cause magic spells must have brought you here
If I could see the future
I'd see if you and I were meant to be
But I dont know any magic
And tomorrow's just a dream
But something in this fantasy is real
I wanna believe it's love this time
I wanna believe my heart's not telling me a lie
I wanna believe it's love this time
I wanna believe my heart's not telling me a lie
But with you I cant denyIf I believed in paradise
I'd swear I'm there
I'm there
I'm there
If I believed.
Monday, June 27, 2005
Tuesday, June 14, 2005
Tuklaw
Kapag natuklaw ka ng ahas, kailangang sipsipin palabas ang lason kasama ng dugo.
Ang ahas, minsan, nagpapanggap sa anyo ng pangarap at pag-ibig.
Lumingat ka lang, natuklaw ka na pala. unti-unti kang gagawing baldado. kailangang agapan.
Ang ahas, minsan, nagpapanggap sa anyo ng pangarap at pag-ibig.
Lumingat ka lang, natuklaw ka na pala. unti-unti kang gagawing baldado. kailangang agapan.
Friday, June 10, 2005
Paglisan
09 June 2005, 20:00 - Greenbelt 3
Lilipad ulit si Wa patungong Europa para sa panibagong project assignment, si Magz din maglalagi ng isang taon sa Thailand. Nagliliparan na ang mga tao. Si best, hindi magtatagal, susunod na rin.
*** May binubulong ang hangin sa akin ...
Huwag sana ninyong iwanan sa Pilipinas ang mga prinsipyong bumuo sa inyong pagkatao, bagkus ay dagdagan sa mga mapupulot sa inyong panibagong pakikipagsapalaran.
Mahal ko kayo.
Lilipad ulit si Wa patungong Europa para sa panibagong project assignment, si Magz din maglalagi ng isang taon sa Thailand. Nagliliparan na ang mga tao. Si best, hindi magtatagal, susunod na rin.
*** May binubulong ang hangin sa akin ...
Huwag sana ninyong iwanan sa Pilipinas ang mga prinsipyong bumuo sa inyong pagkatao, bagkus ay dagdagan sa mga mapupulot sa inyong panibagong pakikipagsapalaran.
Mahal ko kayo.
08 June 2005, 18:30 - Ayala Museum
Elodie Brunet - Sli-on
Sa Glass Wing ng bagong Ayala Museum binuksan ang panibagong ambag ni Elodie Brunet sa textile design, and Sli-on. Ito ay isang yari ng tela, pinagsamang 'silk' at 'piña fiber' kung titingnan, halos walang pinag-iba sa mga pinyang barong na nakasabit sa aking kabinet, pero kung hahawakan, malambot at madulas, iba nga ang yari.
Nagmula sa katutubong kataga ng tribong T'boli, ang Sli-on ay nangangahulugang 'walang, gamit', walang pwedeng paggamittan sa praktikal na paraan, pero 'priceless' dahil sa katangian nito. Ang halaga ng isa sa mga paborito kong yari ang magpapakita kung gaano ito ka-priceless:
Continuity Tablecloth: 175 X 275 sentimetro - Php 20,640.00
08 June 2005, 20:30 - Ayala museum
French Colors
Maagang nagratingan ang mga panauhin. Tahimik na ngumangasab ang mga tao sa cocktails na inhanda para sa okasyon. Ang imbitasyon ay inilabas para sa mga Platinum subscribers ng Globe Telecoms, masasabi kong ibang-iba ang kultura ng Infinity subs ng Smart, mas may gasolina, mas may buhay at partisipasyon ang Infinity (kung ibabase sa ilang Infinity events na napuntahan ko)
Ang Frensh Colors ay magkakasunod na classical music concerts, na nagtanghal sa ilang musikerong Pranses. Sa unang bahagi, para akong nanonood ng Disney Fantasia. Sa ikalawa, para akong nanuod ng war films. Ganun ang epekto. hindi ako lumaking nakikinig sa classicial music, pero ang gabing iyun siguro ang simula ngpakahilig ko dito. Sa baba ang una at ikalawang bahagi ng concert nung isang gabi.
1st part:
String quartet in G minor opus 10 by C. Debussy
Sonata for cello and piano in A major by C. Franck
2nd part:
Sonata 3 for violin and pinao in G minor by C. Debussy
Concerto for piano, violin and string quartet in D major opus 21 by E. Chausson
Ang Sli-on at French Colors ay bahagi pa rin ng French Spring in Manila 2005 na inihahatid ng French Embassy sa Pilipinas.
Elodie Brunet - Sli-on
Sa Glass Wing ng bagong Ayala Museum binuksan ang panibagong ambag ni Elodie Brunet sa textile design, and Sli-on. Ito ay isang yari ng tela, pinagsamang 'silk' at 'piña fiber' kung titingnan, halos walang pinag-iba sa mga pinyang barong na nakasabit sa aking kabinet, pero kung hahawakan, malambot at madulas, iba nga ang yari.
Nagmula sa katutubong kataga ng tribong T'boli, ang Sli-on ay nangangahulugang 'walang, gamit', walang pwedeng paggamittan sa praktikal na paraan, pero 'priceless' dahil sa katangian nito. Ang halaga ng isa sa mga paborito kong yari ang magpapakita kung gaano ito ka-priceless:
Continuity Tablecloth: 175 X 275 sentimetro - Php 20,640.00
08 June 2005, 20:30 - Ayala museum
French Colors
Maagang nagratingan ang mga panauhin. Tahimik na ngumangasab ang mga tao sa cocktails na inhanda para sa okasyon. Ang imbitasyon ay inilabas para sa mga Platinum subscribers ng Globe Telecoms, masasabi kong ibang-iba ang kultura ng Infinity subs ng Smart, mas may gasolina, mas may buhay at partisipasyon ang Infinity (kung ibabase sa ilang Infinity events na napuntahan ko)
Ang Frensh Colors ay magkakasunod na classical music concerts, na nagtanghal sa ilang musikerong Pranses. Sa unang bahagi, para akong nanonood ng Disney Fantasia. Sa ikalawa, para akong nanuod ng war films. Ganun ang epekto. hindi ako lumaking nakikinig sa classicial music, pero ang gabing iyun siguro ang simula ngpakahilig ko dito. Sa baba ang una at ikalawang bahagi ng concert nung isang gabi.
1st part:
String quartet in G minor opus 10 by C. Debussy
Sonata for cello and piano in A major by C. Franck
2nd part:
Sonata 3 for violin and pinao in G minor by C. Debussy
Concerto for piano, violin and string quartet in D major opus 21 by E. Chausson
Ang Sli-on at French Colors ay bahagi pa rin ng French Spring in Manila 2005 na inihahatid ng French Embassy sa Pilipinas.
Tuesday, June 07, 2005
06 June 05, 18:30 - Poolside, FraserPlace
"pahinga"
Sabay sa malambing na paghaplos ng hangin ang pagduyan ng panahon sa iyong pagod na puso. Hinihele sa ilalim ng langit, binabantayan ng malamyang ningning ng mga tala. Tapos na ang laro. Kung sino ang napaglaruan, hindi mo alam. Pero tapos na at kailangang magpahinga.
Itulog mo lang. Paggising mo, handa ka na ulit.
06 June 05, 20:30 - Onstage, Greenbelt
"indios bravos"
Isa sa mga pagtatanghal para sa French Spring in Manila 2005 ay ang indios Bravos, isang 'full length dance theater piece' ng Airdance.
Minsan rin akong inambunan ng turo ng dance company na ito, noong napabilang ako sa 'Jazz and Hiphop classes' ilang buwan na ang nakalipas. Nakatutuwang ang dating gumabay, humasa, at buong tapang kong sinundan sa bawat pitik ng buto, banat ng laman at lipad ng paa ay napanood kong nagpamalas ng kakaibang execution of steps, at pambihirang choreography sa harap ng mga Pranses at ilang kulturating Pilipino. Karapat-dapat sa pagpili ng French Embassy na magtanghal para sa okasyon.
"pahinga"
Sabay sa malambing na paghaplos ng hangin ang pagduyan ng panahon sa iyong pagod na puso. Hinihele sa ilalim ng langit, binabantayan ng malamyang ningning ng mga tala. Tapos na ang laro. Kung sino ang napaglaruan, hindi mo alam. Pero tapos na at kailangang magpahinga.
Itulog mo lang. Paggising mo, handa ka na ulit.
06 June 05, 20:30 - Onstage, Greenbelt
"indios bravos"
Isa sa mga pagtatanghal para sa French Spring in Manila 2005 ay ang indios Bravos, isang 'full length dance theater piece' ng Airdance.
Minsan rin akong inambunan ng turo ng dance company na ito, noong napabilang ako sa 'Jazz and Hiphop classes' ilang buwan na ang nakalipas. Nakatutuwang ang dating gumabay, humasa, at buong tapang kong sinundan sa bawat pitik ng buto, banat ng laman at lipad ng paa ay napanood kong nagpamalas ng kakaibang execution of steps, at pambihirang choreography sa harap ng mga Pranses at ilang kulturating Pilipino. Karapat-dapat sa pagpili ng French Embassy na magtanghal para sa okasyon.
Wednesday, April 06, 2005
Tuesday, April 05, 2005
Kahulugan ng bawat Upos
Minsang kang nasilayan sa pagtakas sa kabagutan,
Sinasamsam ang bawat hithit sa yosi, tulad ko.
Sa unang upos pa lamang, nadama kita.
Kasing init ka ng sinag ng araw.
Patago kong dinarama ang aking paghanga sa isang talang tulad mo.
Ngayon, kasama sa pagbaba ang pangarap na muli kang masilayan.
O anong sarap titigan ng iyong mga labi, masdan ang iyong ngiti.
Sapat ka para punan ang kulang sa araw ko.
Salamat sa pagpapalimot, kahit saglit, sa lason sa aking damdamin.
Dumi sa aking isipan
Minsang kang nasilayan sa pagtakas sa kabagutan,
Sinasamsam ang bawat hithit sa yosi, tulad ko.
Sa unang upos pa lamang, nadama kita.
Kasing init ka ng sinag ng araw.
Patago kong dinarama ang aking paghanga sa isang talang tulad mo.
Ngayon, kasama sa pagbaba ang pangarap na muli kang masilayan.
O anong sarap titigan ng iyong mga labi, masdan ang iyong ngiti.
Sapat ka para punan ang kulang sa araw ko.
Salamat sa pagpapalimot, kahit saglit, sa lason sa aking damdamin.
Dumi sa aking isipan
Tuesday, March 29, 2005
Pag-ibig? Isang labang walang kasiguruhan.
Minsan kelangan ng salamin para makita mong bugbog sarado ka na pala, iniwanan ka na ng kalaban mo, ang mas masakit, matapos ang lahat ng sakripisyo, ng buong pagtanggap sa suntok ng kamao ng katotohanan, nag-iisa ka na lang pala, wala na ang laban ng kailangan ipanalo. Masakit, pero mas madali nang tanggapin. Talo ka.
Nakapanghihinayang. Parating maiiwan sayo ang pagnanasang sana bumalik ang pagkakataon, sa tamang panahon, sa tamang kondisyon ng pag-iisip at damdamin. Sa parehong kalaban? Siguro. Sa panibagong katunggali, sana. Wala kang ibang nararamdaman kundi ang hapdi ng bawat subok mong gamutin ang mga sugat. Hindi mo kayang mag-isip. Isa lang ang sigurado: matatagalan pa bago maghilom ang lahat.
Pero masasanay ka rin. Unti-uni ring sasara ang mga sugat. Pangit man tingnan ang mga galos na iniwan nito, nakakatulong isipin na dulot iyon ng isang taong dating ikaw ngayon. Nag-iisa, naghahanap ng pag-ibig … nakakaawa.
Patas rin pala, nauna lang siya natalo. At mas malaking talo ang hindi niya maranasan kung ano ang kayang gawin ng pagmamahal mo … hindi mo pa naigagapos ang ihip ng hangin, hindi mo pa naipagbabawal ang buhos ng ulan. Pero maari, maari.
Sa pag-inog ng mundo, darating ang isang gabing may magbubukas ng sarado mong pinto, mag-iiwan ng matamis na halik. Makikita mo ang sarili sa panibagong hamon.
Susubukan mong maging mas matalas at matatag.
Minsan kelangan ng salamin para makita mong bugbog sarado ka na pala, iniwanan ka na ng kalaban mo, ang mas masakit, matapos ang lahat ng sakripisyo, ng buong pagtanggap sa suntok ng kamao ng katotohanan, nag-iisa ka na lang pala, wala na ang laban ng kailangan ipanalo. Masakit, pero mas madali nang tanggapin. Talo ka.
Nakapanghihinayang. Parating maiiwan sayo ang pagnanasang sana bumalik ang pagkakataon, sa tamang panahon, sa tamang kondisyon ng pag-iisip at damdamin. Sa parehong kalaban? Siguro. Sa panibagong katunggali, sana. Wala kang ibang nararamdaman kundi ang hapdi ng bawat subok mong gamutin ang mga sugat. Hindi mo kayang mag-isip. Isa lang ang sigurado: matatagalan pa bago maghilom ang lahat.
Pero masasanay ka rin. Unti-uni ring sasara ang mga sugat. Pangit man tingnan ang mga galos na iniwan nito, nakakatulong isipin na dulot iyon ng isang taong dating ikaw ngayon. Nag-iisa, naghahanap ng pag-ibig … nakakaawa.
Patas rin pala, nauna lang siya natalo. At mas malaking talo ang hindi niya maranasan kung ano ang kayang gawin ng pagmamahal mo … hindi mo pa naigagapos ang ihip ng hangin, hindi mo pa naipagbabawal ang buhos ng ulan. Pero maari, maari.
Sa pag-inog ng mundo, darating ang isang gabing may magbubukas ng sarado mong pinto, mag-iiwan ng matamis na halik. Makikita mo ang sarili sa panibagong hamon.
Susubukan mong maging mas matalas at matatag.
Wednesday, March 16, 2005
Alaala
2:30am
"Ang tigas ng ulo mo. Sabing 'wag masyadong magpakapagod" - si Raf, nakakunot ang noo.
"May iniiwasang isipin, kelangan busy parati"
Tahimik
Siguro iyun na lang talaga ang pangligtas kapag nalulungkot, ang libangin ang sarili sa ibang bagay. Ubusin ang lahat ng oras sa trabaho, kaibigan, pagbasa ng libro, paggawa ng website, pag surf sa porn sites, manggago ng tao. Hindi dapat bigyan ng pakakataon ang damdaming mag-inarte at mangulila sa isang taong lubos mong mahal.
Pero may mga minsang pagkakataon na kapag nasobrahan, babalik at babalik din sa kung ano ang pilit na iniiwasan. Minsang pagkakataong tulad nito.
“Di naman kailangan sobra”
“Raf, kung aawayin mo ako, sana iniwan mo na lang ako dun sa clinic. Nag-eenjoy ako tingnan yung mga kotse sa Ayala from my spot dun sa PBCom”
“Nag-wo-worry lang ako”
1:00am
"hi, how are you" - si Raf
"Sa clinic, but I'm okay. Why are you still up"
"may pumasok lang sa isip ko. Can't sleep. bakit ka sa clinic?"
"hypertension, stage 2. Okay lang, I dont feel like working. Takas trabaho"
"What! I'm picking you up. Be there by 2:00am. Hatid kita sa bahay"
"You should be sleeping Raf, pag malaman yan ng guy mo lagot ka"
"Ihahatid kita. Be there by 2:00"
“Ano pala yung iniisip mo kanina, bakit di ka makatulog” halos pabulong kong sinabi.
“Wala lang”
“Nag away kayo?”
“Hindi naman”
“Madalas ka ba niyang awayin?”
Ngiti.
Ilang beses din akong nahulog sa ngiting yun. Tang-ina, walang palya! Ilang gabi ko ring pinangarap na muling masilayan, kahit sandali ang ngiting dati nang hindi akin. Nawala ako sa sarili ng ilang sandali.
“’Di kasing dalas ng pag-away mo sakin” – tawanan
“Haha! So nagbibilang ka pala!”
“Hehe, hindi naman” – ngiti
Tahimik.
“Lam mo, you shouldn’t be doing this. Baka mamaya may tumawag na naman sa bahay, awayin ako” – halos pabulong ko ulit sinabi.
“Sorry, di niya dapat ginawa yun”
Tahimik.
“I thought of you. That’s why I can’t sleep”
Nakapikit kong dinama ang mainit niyang kamay. Mahigpit pero maingat ang paghawak. Iba’t ibang emosyon: takot, saya, panghihinayang, pagmamahal. Mahal ko pa rin siya.
“Anong naisip mo”
Tahimik.
“I miss you” …
“Alam mong walang magagawang mabuti ito” – habang nakatitig sa mga mata niyang sumasamo, humihiling ng pang-unawa, nananabik, nagpipigil, naluluha.
Magkahawak ang mga kamay, magkadikit ang mga noo, nakapikit. Dinarama ang lahat ng kaya sa bawat nakaw na sandali. Parang isang bagsakan ng lahat ng inipong emosyon mula noong huling nagkasama. Nakakanginig, nakakaiyak.
“I miss you bee” – si Raf habang humihigpit ang yakap.
1 minute.
“I love you” – si Raf.
I love you. ‘Tang ina, mahal na mahal kita.
Hindi ko napigilan ang pagbagsak ng luha, habang nag-iiwan ng magaang halik sa kanyang mga labi.
“That’s not enough, bee” – mahina kong binulong sa kanya.
“Love is not enough”.
"Ang tigas ng ulo mo. Sabing 'wag masyadong magpakapagod" - si Raf, nakakunot ang noo.
"May iniiwasang isipin, kelangan busy parati"
Tahimik
Siguro iyun na lang talaga ang pangligtas kapag nalulungkot, ang libangin ang sarili sa ibang bagay. Ubusin ang lahat ng oras sa trabaho, kaibigan, pagbasa ng libro, paggawa ng website, pag surf sa porn sites, manggago ng tao. Hindi dapat bigyan ng pakakataon ang damdaming mag-inarte at mangulila sa isang taong lubos mong mahal.
Pero may mga minsang pagkakataon na kapag nasobrahan, babalik at babalik din sa kung ano ang pilit na iniiwasan. Minsang pagkakataong tulad nito.
“Di naman kailangan sobra”
“Raf, kung aawayin mo ako, sana iniwan mo na lang ako dun sa clinic. Nag-eenjoy ako tingnan yung mga kotse sa Ayala from my spot dun sa PBCom”
“Nag-wo-worry lang ako”
1:00am
"hi, how are you" - si Raf
"Sa clinic, but I'm okay. Why are you still up"
"may pumasok lang sa isip ko. Can't sleep. bakit ka sa clinic?"
"hypertension, stage 2. Okay lang, I dont feel like working. Takas trabaho"
"What! I'm picking you up. Be there by 2:00am. Hatid kita sa bahay"
"You should be sleeping Raf, pag malaman yan ng guy mo lagot ka"
"Ihahatid kita. Be there by 2:00"
“Ano pala yung iniisip mo kanina, bakit di ka makatulog” halos pabulong kong sinabi.
“Wala lang”
“Nag away kayo?”
“Hindi naman”
“Madalas ka ba niyang awayin?”
Ngiti.
Ilang beses din akong nahulog sa ngiting yun. Tang-ina, walang palya! Ilang gabi ko ring pinangarap na muling masilayan, kahit sandali ang ngiting dati nang hindi akin. Nawala ako sa sarili ng ilang sandali.
“’Di kasing dalas ng pag-away mo sakin” – tawanan
“Haha! So nagbibilang ka pala!”
“Hehe, hindi naman” – ngiti
Tahimik.
“Lam mo, you shouldn’t be doing this. Baka mamaya may tumawag na naman sa bahay, awayin ako” – halos pabulong ko ulit sinabi.
“Sorry, di niya dapat ginawa yun”
Tahimik.
“I thought of you. That’s why I can’t sleep”
Nakapikit kong dinama ang mainit niyang kamay. Mahigpit pero maingat ang paghawak. Iba’t ibang emosyon: takot, saya, panghihinayang, pagmamahal. Mahal ko pa rin siya.
“Anong naisip mo”
Tahimik.
“I miss you” …
“Alam mong walang magagawang mabuti ito” – habang nakatitig sa mga mata niyang sumasamo, humihiling ng pang-unawa, nananabik, nagpipigil, naluluha.
Magkahawak ang mga kamay, magkadikit ang mga noo, nakapikit. Dinarama ang lahat ng kaya sa bawat nakaw na sandali. Parang isang bagsakan ng lahat ng inipong emosyon mula noong huling nagkasama. Nakakanginig, nakakaiyak.
“I miss you bee” – si Raf habang humihigpit ang yakap.
1 minute.
“I love you” – si Raf.
I love you. ‘Tang ina, mahal na mahal kita.
Hindi ko napigilan ang pagbagsak ng luha, habang nag-iiwan ng magaang halik sa kanyang mga labi.
“That’s not enough, bee” – mahina kong binulong sa kanya.
“Love is not enough”.
Monday, March 07, 2005
"Fade"
Solu Music Hed Kandi
Look at me, stare inside.
Take my place, in my mind.
Capture me, follow through.
Validate, wanting you.
It's been a long, long time.
Since you been on my mind and I...
I must forget about us.
Turned away. What to do ?
Let it go. Follow through.
Lost within. Endless eyes.
Lusting calls. Logic cries.
Baby this seems so right.
Baby this seems so wrong.
Hour after hour, so long,
day after day, so long,
year after year after year.
And now we're here...
Never fade from my mind.
Shower me and give me life.
Never fade from my mind.
Always there when I close my eyes.
Never fade from my mind.
Shower me and give me life.
Never fade from my mind.
Always there when I close my eyes.
Hesitate.
Pull me in.
Breath on breath.
Skin on skin.
Loving deep.
Falling fast.
All right here.
Let this last.
Here with our lips locked tight.
Baby the time is right for us...to forget about us.
Shelter me.
Give me light.
Sexy days.
Sensual nights.
Ain't no way, you'll be gone.
Cause I'll be here, still holding on.
Baby it's been so long,and it could be tonight.
Hour after hour, so long,
day after day, so long,
year after year after year.
And now we're here...Never fade from my mind.
Shower me and give me life.
Never fade from my mind.
Always there when I close my eyes.
Never fade from my mind.Shower me and give me life.
Never fade from my mind.
Always there when I close my eyes.
Give me life.
Give me life.
Give me life.
Give me, give me, give me life.
Never fade from my mind.Shower me and give me life.
Give me love and give me life.
Never fade from my mind.Always there when I close my eyes.Never fade from my mind.
Shower me and give me life.Give me love and give me life.Never fade from my mind.Always there when I close my eyes.Never fade,in my life.Never fade,in my life.Never fade,in my life...
Solu Music Hed Kandi
Look at me, stare inside.
Take my place, in my mind.
Capture me, follow through.
Validate, wanting you.
It's been a long, long time.
Since you been on my mind and I...
I must forget about us.
Turned away. What to do ?
Let it go. Follow through.
Lost within. Endless eyes.
Lusting calls. Logic cries.
Baby this seems so right.
Baby this seems so wrong.
Hour after hour, so long,
day after day, so long,
year after year after year.
And now we're here...
Never fade from my mind.
Shower me and give me life.
Never fade from my mind.
Always there when I close my eyes.
Never fade from my mind.
Shower me and give me life.
Never fade from my mind.
Always there when I close my eyes.
Hesitate.
Pull me in.
Breath on breath.
Skin on skin.
Loving deep.
Falling fast.
All right here.
Let this last.
Here with our lips locked tight.
Baby the time is right for us...to forget about us.
Shelter me.
Give me light.
Sexy days.
Sensual nights.
Ain't no way, you'll be gone.
Cause I'll be here, still holding on.
Baby it's been so long,and it could be tonight.
Hour after hour, so long,
day after day, so long,
year after year after year.
And now we're here...Never fade from my mind.
Shower me and give me life.
Never fade from my mind.
Always there when I close my eyes.
Never fade from my mind.Shower me and give me life.
Never fade from my mind.
Always there when I close my eyes.
Give me life.
Give me life.
Give me life.
Give me, give me, give me life.
Never fade from my mind.Shower me and give me life.
Give me love and give me life.
Never fade from my mind.Always there when I close my eyes.Never fade from my mind.
Shower me and give me life.Give me love and give me life.Never fade from my mind.Always there when I close my eyes.Never fade,in my life.Never fade,in my life.Never fade,in my life...
Subscribe to:
Posts (Atom)